hani hep konuşuyoruz ya bloglar önemli, artık güç bizde falan diye, hakikaten öyleymiş azizim.
“psikolog istiyorum!” diye bir yazı yazmıştım. o yazıyı yazmamdan yaklaşık bir buçuk ay sonra (mart sonunda) bir e-posta aldım. ofisi istanbulda bulunan bir psikolog gönüllü olarak tedavi edebileceğini bildirdi. çok sevindim tabiî ki. ama o zaman diliminde ankarada olduğumdan gidememiştim.
bildiğiniz gibi bir ayı aşkın süredir istanbulda staj yapıyorum. istanbula geldikten sonra aradım, randevu aldım. üstüne bir de ilk terapiye gittim. genel olarak anlattım sorunlarımı, bir kaç test uyguladık. bu haftasonu ikinci seansa gideceğim.
e-postayı ilk aldığımda ben de inanamamıştım. bloguma bir yazı yazıyorum, onu okuyan birisi gönüllü olarak tedavi etmek istiyor. üstelik yaklaşık yirmi yıllık doktor ve referans da gösteriyor ve çalıştığı ofisin iletişim bilgilerini de veriyor. acaba altından bir numara çıkar mı çekincesiyle gittim ama gayet de bildiğiniz psikologdu.
blog dedikleri gerçekten güçlü bir şeymiş. şaşkınlıkla karışık bir gurur duyuyorum, blogumu seviyorum. bedava tedavi yapan psikolog diye tanıtıp zilyonlarla muhattap etmemek adına ofisin ve doktorun adını vermiyorum.
sadece isteyin, gücünüzün farkına varın, çiğneyin sizin de olur diyorum…
Bu yazının etiketleri: ben, blog, e-posta, istanbul, psikolog
Benzer yazılar:
