güne yakışsın diye değil de, bana yakışsın diye..

15 Şubat 2008

evet ikinci yazımız teee ilkokuldan arkadaşım olan ve on yıl sonra facebook’tan bulduğum :) suzan ünver’den nam-ı diğer lady_mcevil’den geliyor. kendisine göstermek açısından ben ufak değişiklikler yaptım. ama yazı onundur. güzel yazılarının devamını diliyorum suzancım.

bazen birden bire, bazen yıllar üstüne, bazen elinde taze kır çiçekleriyle, bazen heybesinde ağır acı yüküyle.. bazısı başlamadan biter, bazısı bittiği an farkedilir.. bazılarının hayata bakışı tamamiyle değişir, bazısının sadece gözlük camının rengi pembeleşir..

yıllardır çözülememiştir gizi, çözmeye uğraşanlarsa bence iyice uzaklaşırlar ki gözle görülmez, elle dokunulmaz bi duygudur bu.. hissedilir derinlerde..

aşk..

bilinmelidir kıymeti, özlenmelidir sevgili.. özledikçe büyümelidir aşkın ateşi.. dokunmasan görmesen de her hareketinde ondan bi parça olmalıdır.. sen ben değil de bizi yaşatmaktır..

sevgililerin bir günü yoktur sadece.. tüm dünya onların arka bahçesidir, eğer gerçekten sevgililerse..

yazı burada biterken sanırım tek bir söz kaldı söylenecek: sev kardeşim..!

en içten sevgilerimle..