Mücahit yazar kişisi, 7 Eylül 2008 01:09 zamanında yazmış.
Kategorileri: blog, internet, iş arıyorum, iş hayatı, yazılım, yemek yapıyorum
Kalıcı bağlantı - Yazıcı dostu görünüm
bu sefer farklı bir tarzda yazacağım. çeşitli gelişmeler var hayatımda ve her biri bir yazı edecek kadar uzun değil. buyrun:
stajım bitti, şirket sitesinin bazı ufak ihtiyaçları var onlarla ilgilenmeye devam ediyorum. wordpress ile yapılmış güzel bir cms örneği oldu. içerik tamamlanmadığı için yayına almadık ancak testlerimde arama motorlarına yönelik harika sonuçlar elde ediyoruz.
yaz tatilim 10 gün sürdü. istanbuldan samsuna geçtim. 10 gün kalıp evde ankaraya geldim. çünkü eve çıktım! konutkentte güzel bir sitede şirincek bir evde kalıyorum. yurttan eşyalarımı çıkarıp eve yerleşmek için erken geldim, 1 hafta kaldım.
bursum halen kesik olduğu için tekrar senet imzalamam gerekti. okulun ücretini okula borçlanmış oldum. 2.50 ortalama yaparsam senet iptal olacak. senedi okuldan alıp samsuna gittim geldim günübirlik.
ramazan geldi hoş geldi. mutluyum.
ev için birkaç eşya aldım. bir kanepe, bir masa bir de tekerlekli sandalye. bir de bez elbise dolaplarından alacağım. kendi home office‘imi kuracağım :)
sevgili Mehmet Cihangir güzel bir teklif yaptı. son yazılarımdan etkilenmiş olacak ki :) Web Girişim blogunda beraber yazalım dedi. severek kabul ettim. webgirisim.wordpress.com’dan kendi domainine taşıdık. teknik kısımlarıyla elimden geldiğince ilgilendim. tam yazı yazacaktım ki, bir gece yarısı yaptığımız beyin fırtınası ile formatı değiştirmeye karar verdik. yakında duyuracağız. umarız vatana millete faydalı, web üzerinden girişim yapacaklara ışık tutan bir yapı çıkacak ortaya. umutluyuz.
8 eylül pazartesi okulum başlıyor. bu dönem alacağım dersler:
tahmin edeceğiniz üzere tam benlik derslerim var. semantik webi de alabilirsem muhteşem olacak. mesleğimi sürdürmek istediğim alanda ilk defa bu kadar çok ders alacağım.
22″ monitör istiyorum, ama pahalı. bakmak lazım çaresine.. var mı hediye etmek isteyen :)
bitirme projem için domain seçiyoruz ortaklarımla. umarım güzel bir şey olacak. çok heyecanlıyım.
friendfeed harika bir şey. acayip faydasını görüyorum son zamanlarda. çeşitli teklifler, gündemi yakından takip etme olanağı, insanlarla doğrudan etkileşim kurabilmek harika. tek kötü yanı benim ankarada olmam. e-tohum gibi etkinlikleri kaçırmam. ama ankarada olmanın da faydaları var tabii ki, yakında göreceksiniz.
iş aramaya devam ediyorum. görüşeceğim bir kaç büyüğüm var. ankaradaki talebe arz ile cevap verip hem güzel işler yapmak hem de parayı götürmek istiyorum.
sanırım bu kadar…
sonradan ekledim, şahika uyardı sağolsun :)
yemek yapmayı öğreniyorum! makarnayı öğrendim ilk olarak. 3. yapışımda tencereye yapışmadı. sırada menemen var :)
hoşçakalın efenim…
Bu yazının etiketleri:
almanca,
ankara,
ben,
bilgisayar mühendisliği,
bitirme projesi,
blog,
burs,
cms,
e-tohum,
etkinlik,
ev,
friendfeed,
hayat,
iş,
işletim sistemleri,
konutkent,
lisans,
makarna,
para,
proje,
ramazan,
samsun,
semantik web,
şirket,
umut,
veri madenciliği,
web girişim,
web veritabanı sistemleri,
yazılım mühendisliği,
yemek,
yurt
Sayfa başına dön
Mücahit yazar kişisi, 27 Temmuz 2008 20:17 zamanında yazmış.
Kategorileri: derdimi döküyorum, dostlarım, iş hayatı
Kalıcı bağlantı - Yazıcı dostu görünüm
yine çok aksattım blogumu. ama internete düzenli giremememden kaynaklanıyor. kafamı toparlayıp yazacak vakit bulamıyorum. yoksa çok konu var aklımda. taslaklarda da bekleyen yazılar var. şu sıralar başlıkta da göreceğiniz gibi hayat hikayemin en heyecanlı dönemlerini yaşıyorum. sorunlar geride kalıyor, önüme yeni fırsatlar açılıyor. projelerimi tasarlıyorum, uygulamaya geçmek üzereyim.
şirketimle sözleşmem bittiğinde (çok havalı oldu sanırım, stajım bittiğinde diyeyim), fetret devrinden çıkıp güçlü köklerin üzerine koca bir çınar dikmek istiyorum. fidan var, kökler de çok güçlü maşallah, sırada ortaya birşeyler koymak, meyve vermek var. Allah yolumu, yolunuzu açık etsin.
Steve Jobs’un meşhur konuşmasına istinaden söylüyorum ki, aç da kaldım, budala da kaldım. yaşıma nazaran yeterince başarılı da oldum, yeterince hata da yaptım. tecrübelerimi kullanıp fikirlerimi gerçekleştirmek istiyorum.
hikayenin en heyecanlı yerinde benden desteğini esirgemeyen sevgili aileme, sayın psikologuma, harika dostlarıma (elif, fatih, ahsen ve diğer harika dostlarıma), anlayışlı şirketime, friendfeed ve twitter arkadaşlarıma bir kez daha teşekkür ederim.
son olarak da eskilerden beri dikkat ettiğim, hala ders çıkardığım Şeyh Edebâli’nin Osman Bey’e nasihatlerini paylaşmak istiyorum.
Ey Oğul!
Beysin! Bundan sonra öfke bize; uysallık sana… Güceniklik bize; gönül almak sana.. Suçlamak bize; katlanmak sana.. Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana.. Geçimsizlikler, çatışmalar, uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana.. Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize; bağışlama sana… Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana.. Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana..
Ey Oğul!
Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, Allah Teala yardımcın olsun. Beyliğini mübarek kılsın. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin. Sana yükünü taşıyacak güç, ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin. Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.
Oğul!
Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin.. Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daima sabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın!.. Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını. Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.
İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet ve adaletinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin deme! Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir…
Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken, itibarını kaybedene acı! Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.
En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki, yaşayamadılar.. İnsan bir kere oturdumu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!..
Kişinin gücü, günün birinde tükenir, ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı… Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli. Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de, bilirim ki, kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz. Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü, zaman yok, süre az!..
Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki, toprağın tavda olduğunu bilebilsin. Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmek ise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez!.. Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.
Osman! Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın.
Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın.
bu özeti, daha geniş versiyonu şurada.
bakmayın yazının veda gibi olduğuna, her şey yeni başlıyor…
Bu yazının etiketleri:
ahsen,
ailem,
ben,
blog,
denker,
dost,
elif,
fatih,
friendfeed,
hata,
hayat,
hikaye,
iş,
osman bey,
osmanlı,
proje,
psikolog,
şeyh edebali,
şirket,
sorun,
steve jobs,
twitter,
veda
Sayfa başına dön
