hakkımda sayfamı güncelledim. | "buraların görünümü yakında değişecek! hani beta derler ya ondan ;) - Giriş - Kayıt ol
Ana sayfa İletişim Besleme Wordpress

Mücahit Yılmaz

hikayenin en heyecanlı yeri

güne yakışsın diye değil de, bana yakışsın diye..

evet ikinci yazımız teee ilkokuldan arkadaşım olan ve on yıl sonra facebook’tan bulduğum :) suzan ünver’den nam-ı diğer ’den geliyor. kendisine göstermek açısından ben ufak değişiklikler yaptım. ama yazı onundur. güzel yazılarının devamını diliyorum suzancım.

bazen birden bire, bazen yıllar üstüne, bazen elinde taze kır çiçekleriyle, bazen heybesinde ağır acı yüküyle.. bazısı başlamadan biter, bazısı bittiği an farkedilir.. bazılarının hayata bakışı tamamiyle değişir, bazısının sadece gözlük camının rengi pembeleşir..

yıllardır çözülememiştir gizi, çözmeye uğraşanlarsa bence iyice uzaklaşırlar ki gözle görülmez, elle dokunulmaz bi duygudur bu.. hissedilir derinlerde..

..

bilinmelidir kıymeti, özlenmelidir sevgili.. özledikçe büyümelidir ın ateşi.. dokunmasan görmesen de her hareketinde ondan bi parça olmalıdır.. sen ben değil de bizi yaşatmaktır..

sevgililerin bir günü yoktur sadece.. tüm dünya onların arka bahçesidir, eğer gerçekten sevgililerse..

yazı burada biterken sanırım tek bir söz kaldı söylenecek: sev kardeşim..!

en içten sevgilerimle..

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Bu yazının etiketleri: , ,

Benzer yazılar:

Mücahit demiş,

15 Şubat 2008@ 00:55

senin de ilk yorumun benden olsun, yorumların bol olsun.

hayatım boyunca bir aşk istedim durdum. en sonunda o benim kapımı çaldı. açtım, ama sevemedim. gözlük camlarımı bile buğulandıramadım. olmayınca olmuyormuş. 20. kez yalnız geçirdim 14 şubatı. şu dakikada zaten 15 şubat. 1 sene daha kafam rahat ;)

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemesi · Geri İzleme URI

Yorum Yapın