on gündür adam gibi bişey yazmadım buraya. içimden gelmedi işte. geçen hafta oldukça yoğun geçti. aslında boş geçti ama kafamın içinde bayağı yoğundu.
sahip olduğum bir güzelliği kaybettiğimi sandım. halbuki benden önce başkası kaybetmiş. bunu bilmeyince birkaç hata yaptım.
neyseki daha da berbat etmeden gerçeği öğrendim, özür diledim. o güzelliğin gönlünü almayı istedim ama şartlar pek elvermeyince rahat bırakmanın daha mantıklı olduğunu gördüm. Allah hayırlısını versin.
cumartesi sabahı güzel başlamıştı aslında. güzel bir gün geçirdim. mutluydum aslında çünkü önemli bir meseleye çözüm bulmuştum. ama o gece öğrendim gerçeği ve tekrar hüzün kapladı içimi.
düşündüm iki gündür, şimdi neden mutsuzum diye. en önemli sorunlardan birini çözmüştüm ve o güzelliği kaybetmemiştim çok şükür. peki neden mutsuzdum?
çünkü o güzel şey mutlu değildi. anladım ki mutlu olmam için mutlu olmam yetmiyormuş.
ama yine de o ve diğer güzelliklerle birlikte hayata karşı dimdik ayakta duracağız. yanyana ve beraber.. birlikte aşacağız zorlukları. sonuçta her şey daha da güzel olacak.
diye inanmazsam, nasıl yaşarım?
Bu yazının etiketleri: dost, hata, hayat, hayırlısı, mutluluk, para
Benzer yazılar:
