hoşmuş yorumlar. tanımadan sevdim seni :))) hayallerine ulaşabılmişindir inş. senin sayfandan bana magzeme cıkmadı
ama biri hakkında düşünce oluştu:)))

Üniversite hayatına henüz yeni adım attığım dönemde bilgisayar topluluğu sayesinde ki gelecekte de samimiyetinden bir şey kaybetmeyeceğini anladığım sıcacık bir dostluk filizlendi. Saatlerce sohbet ettiğimiz dertleştiğimiz zamanlarda sen İstanbul'u ben Antalya'yı sayıkladık. Bilirsin, bazen de kızdım sana ama şimdi görüyorum ki sen, sana sunulmuş olan yolu kabullenmeme cesaretini göstererek, hayatında olmak ve görmek istediğin yere odaklanmış, emin adımlarla yürümektesin. Ve ben, hayatın boyunca bütün güzelliklerin seninle olmasını dilerken iyi ki tanıdım seni, iyi ki varsın diyorum canım arkadaşım.

Mücahit: Kod adı: Müco. Menşei: Samsun. Son görüldüğü yer: Ankara. Görünüş: takım elbisesizken sıradan, halktan biri gibi. Vasıfları: yenilikçi bakış açısı, nargile sevdası, keyif düşkünlüğü. Geleceği: potansiyel patron. Kısaca müco denince akla gelenlerin bir kısmını böyle özetleyebiliriz. Kendisi aynı zamanda benim üçüncü sınıftaki proje arkadaşımdır. Vay bee ne günlerdi o günler :D Kendisini okulun son zamanlarında nadiren görür olduk ayrıca halı sahalarda da bizi yalnız bırakmaya başladı. Çakılı forvet mevkiine adam bulamıyoruz senin gibi mücocum :D Bu adama dikkat edin geleceği parlak, kesin ilerde gastelerde görcez adını :D İlerde bizi de görürsün artık zengin olursan dimi :P Hadi bakalım yolun açık olsun, sağlığı mutluluğu ve kariyeri bol bir hayat diliyorum sana müco. VOLKAN YANARDAĞ

İşte her organizasyonun altında imzasını kolaylıkla bulduğumuz arkadaşımız Mücahit Yılmaz, nam-ı diğer Muco. Sayende bilişim aleminin olmazsa olmazlarını tanıdık, İstanbula gidip bebekte denize karşı kahve sefası sürdük( gerçi 3 kızın saatlerce hazırlanmasına da şahit oldun ama idare et ), gecenin körlerinde projeden kafamızı kaldırıp yemek yememizi sağladın. Eğlenceli kişiliğin ve İstanbul sevdanla tanıdım seni . Eğer İstanbul’ da bir gece sokakta kalırsam hiç endişelenmicem, direk senin taktikleri kullanıcam. Tecrübeyle sabit nasıl olsa. Hayattan istediğin herşey seninle olsun arkadaşım...

Mücahit deyince herkesin aklına yaklaşık aynı şeyler gelir. Çünkü o, kendini insanlara, olduğu gibi kabul ettirmiştir. Çünkü o, kendini çizdiği yolda geliştirmiş, en başından beri hedefi olan bir girişimcidir. Kader de bizi yine bir girişim hikayesinde tanıştırdı :) Topluluklarda sanki kadrolu işçiymişiz gibi çalıştık ve hem kendimizi geliştirdik hem de onları büyütmek için çaba sarfettik :) Yeri geldi sadece hayal kurduk, yeri geldi hayallerimi ışığında cesurca yürüdük. Başarısız olduk afalladık bazen ama hayallerimizi hiç yitirmedik. En nihayetinde üniversite hayatımıza nokta, birlikteliğimize virgül koyduk. Umarım yeni hayatında hayallerini gerçeklere dönüştürebilirsin. Umarım hayallerinin yanında anılarında hep aklında olur. ve umarım hayallerinin anılara dönüştüğünde içinde yine ben olurum :)

Sen bu işi biliyorsun mucahit. 4 senelik eğitim senin için kayıptan baska bir sey değil - formaliteleri saymazsak tabi- içinde bir istanbul, bir bogaza karsı nargile sevdasıdır sana
ankarayı sevdiremedik:) ankaranın bogazı yoksa, istanbulun da tobbu yok napalım:) 2 sey bi arada bulmak cok zor:) okulu bırak simdiye kadar tanıdıgım en comert insanlardan birisin.
kantine ne zaman gitsen beyler bir sey isteyen var mı diye sorarsın, istenileni de gocunmadan getirirsin. az kahveni içmedim sağol:) cogu mezun arkadastan farklı olarak direk sirket kurmak
istiyorsun. umarım basarılı olursun. sansin yaver gitsin.

Koskoca 5 sene. Bana su gibi gelsede neler yaşadık değil mi be müco:) Son anda beni mühendis olma sevdalısı yaptın:) İstanbula gittik. Kabataş sahilinde ki çay bahçesini hatırlarmısın bilmiyorum ama orda saatlerce oturup dertleşmiştik. İşte o zaman daha iyi anladım benim çok sevdiğim bir dostum vardı.Kahrımı çeken, nazıma dayanan, sinir harplerime mağruz kalan bir dost. Hayallerimi en çok seninle paylaştım. Kafamdakileri sana anlattım, dinledin, destekledin. Can güvenliğin olmadığı halde benim trafik arkadaşım oldun:) Yeri geldi kardeşim oldun aileden biri gibi. Artık ebedi olarak dostum olacaksın. Hayata asıl şimdi başlarken yanımda olan destek aldığım insan olacaksın. Farklı bir yerin var. Çok zaman sonra gramafonda çalan o şarkıyı dinlediğinde sana bu yazıyı hatırlatacağım. Kekin her lokması da sana güzel hatıraları hatırlatsın. Hayatta mutlu olmayı fazlasıyla hak ediyorsun. Dostum olarak kalmanı tüm kalbimle diliyorum. Birlikte kocaman bir merhaba diyeceğiz yeni yaşama:)

Bilgisayar camiasında bir hayli tanınan biri olduğunu tanışma şansı bulduğum farklı şehirlerde yaşayan, farklı okullara giden, farklı bilgisayar camialarından, farklı yaş grubundaki birçok bilgisayarla ilgilenen insanın hangi okulda okuduğumu söylememin hemen ardından gelen ve hiç değişmeyen “mücahit yılmaz’ı tanıyor musun?” sorusuyla çok daha iyi kavradım :D E demek ki azimle gerçekleştirdiğin organizasyonlar hedef kitlesine ulaşmış. Ama tabi sınıf içi yaptığın organizasyonlar özellikle değer taşıyor benim için, sayende birçok kez bir araya gelip eğlenme şansı bulduk. Seni bir İstanbul aşığı olarak tanıdım ve bu yüzden mutlulukların seni İstanbul’da bulmasını diliyorum.

Bilgisayar Topluluğu standındaki tanışmamız bana rektörü tanıştırmanla devam etmişti ve o zaman bir şeyler olacağını hissetmiştim. Ertesi gün topluluk standında durma görevini yerine getirmeyişim üzerine bir ay benle konuşmamıştın ama uçuk şeyler olacağını hissetmiştim her zaman.
Aradan geçen, az görüştüğümüz, üç yılın sonunda seninle İstanbul'da stajda nargile içerken bir araya geldik. Nasıl oldu ise aynı eve çıkma kararı aldık ve yaklaşık iki ay sonra bu olay gerçekleşti. Düşünüyorum da nerden nereye geldik?Ayak üstü selamlaşmadan aynı evde oturmaya uzanan bir muhabbet. Sen de benim gibi pek normal biri değilsin demek ki böyle bir şey gerçekleşebildi.
Ev konusunda anlaştıktan sonra insanlara seni sorduğumda "Mücahit iyidir yaa, girişimci insandır" demişlerdi. Benim de işime geliyordu bu durum; sonuçta girişimci dediğimiz insan söylenmeden "bulaşığa girişen", "ev temizliğine giren" insandır...Diye düşünüyordum ki girişimcinin tanımı meğersem benim anladığım "girişkenlik" değilmiş. Ama olsun biz böyle de mutluyuz be Mücahit.
Şaka bir yana gerçekten çok şey paylaştık: Beraber aç kaldık, faturasını yatırmadığımız için kesilen internetten mahrum kaldık, evde su bitti ikimizde iki kuruş nakit yok susuzluktan kuruduk, mısır patlatıp sabahlara kadar film izledik uzun uzun kritiklerini yaptık... Umarım bu dostluğumuz daha uzun yıllar devam eder, yine görüşür yine ortak işler yaparız. Seni unutmayacağım gibi çünkü yıllar sonra "girişimci" kelimesinin anlamını yaşayarak öğrenmemi sağladın. Hem mecazi hem de gerçek anlamda...

Sanırım geçen bu dört senenin ardından senin hakkında en çok aklımda kalacak üç şey İstanbul, nargile ve web programlama olacaktır. Tabii ki bunların yanında düzenlediğin ve eğlendiğimiz organizasyonları da unutmamak gerekir :) Okulu çok sallamayıp kendi bildiğin yolda ve kendi bildiğin şekilde emin adımlarla gitmen sanırım en güçlü özelliğin. Bazen sınavlardan önce biz harıl harıl çalışırken, senin umursamaz ve İstanbul’dan yeni dönmüş halini unutmam mümkün değil :) Umarım hayatta istediklerine kavuşur ve hep mutlu olursun Müco.