yirmi üçüncü yıl

16 Mayıs 2010

bugün dünya üzerindeki mevcudiyetim 23. yılını tamamladı. artık yaşımı soranlara 24 diyeceğim. muhtemelen gittiğim berberlerden yaş tahmini istediğimde 27 yerine 28 diyecekler. ki benim de hissettiğim yaş ortalama böyle bir rakam.

geçen 23 yıldan memnun muyum diye sordum kendime. evet, memnunum. hatta öyle ki, ölürsem üzülmeyeceğim yaşa geldiğimi düşünüyorum. yeterince yaşadım, bundan sonrası Allah’ın lütfudur, takdiridir. eğitim hayatım sona erdi. sevdiğim ve istediğim işte çalışmaya başladım. ailemin yıllarca yaptığı yatırım netice vermeye başladı. çok şükür, bu günleri de sağ salim gördüler. bundan sonrası hep daha iyisini istemekle geçecek.

bir önceki yazımda anlattığım şekilde olacak hayatımın kalan kısmı. düzen beni başarılı olmam için yaşamaya itecek, ben her zamanki gibi elimden geldiğince mutlu olmak için yaşayacağım. mutlu olursam başarırım, başarırsam mutlu olurum. insanları sevmem yapmak zorunda olduğum şeylerin önüne geçemeyecek.

evet sevmek…

anladım ki sevmek sevilmek için yapılmamalı. çünkü o zaman sevilmezsiniz. sevmek için severseniz de kimse kıymetinizi bilmez. yine sevilmezsiniz. ama bu sefer, hiç değilse, üzülmezsiniz.

kimi sevdiklerim uzaklarda şimdi. bunlardan kimisi telafi edilebilir, daha çok sevilebilir; kimisi de asla geri gelemez, bir daha iki gönül bir olmaz. ama kimi sevdiklerim de yanıbaşımda, burada, ankara’da. hep istanbul istedim ama bunda da bir hayır varmış ki kavuştum beni benim onları sevdiğim gibi sevenlerime. yani sevgiye de doydum bu yaşımda. bundan sonrası Allah’ın lütfudur, takdiridir. henüz ruhuma eş olacak insanla karşılaşmadım. bir yastıkta kocayabileceğimi düşündüğüm kimse olmadı. ama olması da çözüm değil, bunu anladım. zaten bir noktadan sonra kısmet bu işler. bilahare nasıl bir sevgi istediğimi de yazayım.

dünyevi isteklerimden gerçekleştiremediklerim var hala. çok da problem olmayan, ama olsa güzel olacak olan şeyler. onları yapmaya ömrüm elverirse ne ala, olmazsa da pekala..

yeni yaşımda işimde kendimi geliştirmeyi, çalıştığım yere katkı sağlamayı, ekonomik olarak refaha ermeyi istiyorum. ama bunlar için çalışırken yine sevmekten taviz vermemek, yine son param kaldığında onunla en güzel yemekleri yemek, sırf birini mutlu etmek için elimden gelen her şeyi yapmak, yağmurlarda yürümek, güneşte yanmak, susuz kalmak, çok su içmek, uzun yolları yürümek, kısa mesafede bile taksiye binmek, son ses müzik dinlemek, en sessiz ortamda kendimi dinlemek, defterime yazarak düşünmek, düşündüklerimi defterime yazmak, denizi seyretmek, bozkırı seyretmek, yolculuk yapmak, güzel bir kızı koluma takıp gezmek, ellerim ceplerimde yalnız gezmek, nargile içmek, türkü dinlemek, ağlamak, gülmek istiyorum.

bütün bunları mümkün olduğunca sık yapmaya çalıştığımda zaten bir yıl daha geçmiş oluyor ve ben yine yüzümde kocaman bir gülümsemeyle tebrikleri kabul ediyor, buraya yazı yazıyor oluyorum. iyi ki siz de okuyor oluyorsunuz. ama ben sizi okumasanız da seviyorum. okuduğunuzda daha çok seviyorum :)

sonraki yazıda ve yıllarda görüşmek üzere :)

• ortaya karışık son vaziyetim (2)
• benden yana 2008 (4)
• yeni yıl, yeni tema, ve başka yeni şeyler söylemek lazım (6)
• süper ama berbat meslek: “internet girişimcisi” (7)
• sosyal ağlardan dostluklara (11)